การบาดเจ็บบริเวณขากรรไกรและใบหน้าที่ได้รับการรักษาทางศัลยศาสตร์ช่องปากและแม็กซิลโลเฟเชียล โรงพยาบาลพิจิตร

สมร บุญเกษม, ชนพงษ์ โรจนวรฤทธิ์, เสาวภา คันศร, ศุภกาญจน์ ปุณกะบุตร

โรงพยาบาลพิจิตร

 

บทคัดย่อ

ความสำคัญ: การบาดเจ็บบริเวณขากรรไกรและใบหน้า (maxillofacial injury) มีความรุนแรงหลายระดับ และเกิดจากกลไกการบาดเจ็บที่ต่างกัน การศึกษาในประเด็นดังกล่าวจะช่วยให้ได้ข้อมูลเพื่อนำไปเป็นแนวทางในการป้องกันและวางแผนการรักษา

วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาการบาดเจ็บที่บริเวณขากรรไกรและใบหน้าที่จำเป็นต้องได้รับการรักษาทางศัลยศาสตร์ช่องปากและแม็กซิลโลเฟเชียล และสาเหตุที่เกี่ยวข้องในผู้ป่วยที่ได้รับการรักษาที่โรงพยาบาล

รูปแบบ สถานที่ และกลุ่มศึกษา: เป็นการศึกษาเชิงพรรณนา เก็บข้อมูลจากการสัมภาษณ์ประวัติผู้ป่วยทุกรายที่มีการบาดเจ็บบริเวณขากรรไกรและใบหน้า และมารับการรักษาทางศัลยศาสตร์ช่องปากและแม็กซิลโลเฟเชียลที่โรงพยาบาลพิจิตร ระหว่างตุลาคม 2552 ถึงมกราคม 2557

การวัดผลและวิธีการ: บันทึกข้อมูลพื้นฐานของผู้ป่วย ได้แก่ เพศ อายุ การดื่มสุราและการสวมหมวกนิรภัยในวันเกิดเหตุ การบาดเจ็บขากรรไกรและใบหน้าตามระบบ ICD10 และลักษณะกลไกการบาดเจ็บ

ผล: มีรายงาน incident case 210 ราย ส่วนใหญ่เป็นผู้ป่วยชาย (76.7%) อายุเฉลี่ย 37.1± 16.0 ปี (8-78 ปี) ผู้ป่วยสามารถระบุรูปแบบการเกิดการบาดเจ็บได้ 194 ราย เป็นอุบัติเหตุจากการใช้รถจักรยานยนต์ 148 ราย (76.3%) ในจำนวนนี้มี 106 รายที่มีข้อมูลการใส่หรือไม่ใส่หมวกนิรภัย ซึ่งมี 88 ราย (83.0%) ไม่ได้สวมหมวกนิรภัย มี 110 รายที่มีข้อมูลเกี่ยวกับการดื่มสุรา ซึ่งมี 57 ราย (51.8%) ที่ดื่มสุรา ตำแหน่งการบาดเจ็บที่พบมากที่สุดสามอันดับแรกคือ การหักบริเวณกระดูกโหนกแก้ม (Zygoma)  (49.1%) การหักบริเวณกระดูกขากรรไกรล่าง (Mandible) (38.67%) และการเกิดแผลบริเวณใบหน้า (Facial wound) (27.4%)

ข้อสรุปและและข้อเสนอแนะ: การบาดเจ็บที่บริเวณใบหน้าและขากรรไกรที่พบบ่อยในโรงพยาบาลพิจิตรเป็นการแตกหักของกระดูกโหนกแก้มและขากรรไกรล่าง ซึ่งเกิดจากอุบัติเหตุการขับขี่รถจักรยานยนต์ การไม่สวมหมวกนิรภัย และการดื่มสุราเป็นปัจจัยสำคัญ

 

คำสำคัญ: การบาดเจ็บบริเวณขากรรไกรและใบหน้า, ศัลยศาสตร์ช่องปากและแม็กซิลโลเฟเชียล, การบาดเจ็บ, อุบัติเหตุ, การพลัดตกหกล้ม, หมวกนิรภัย