ผลการทำแผลเรื้อรังด้วย Sucrose syrup เปรียบเทียบกับ Normal saline solution

เสาวลักษณ์ ภูนวกุล, สุธาทิพย์ แตรไชย

งานการพยาบาลศัลยกรรม โรงพยาบาลพิจิตร

 

บทคัดย่อ

ความสำคัญ: แผลเรื้อรังเป็นแผลที่หายช้ากว่าแผลปกติผู้ป่วยต้องเข้ารับการรักษาตัวในโรงพยาบาลบ่อยๆ ใช้เวลานอนในการรักษานาน ส่งผลกระทบต่อคุณภาพชีวิตของผู้ป่วย เพิ่มค่าใช้จ่ายเป็นจำนวนมาก บางรายอาจต้องสูญเสียอวัยวะ เคยมีผลการศึกษาที่รายงานว่าการใช้ Sucrose syrup ทำแผลมีแนวโน้มทำให้แผลหายเร็วขึ้น

วัตถุประสงค์: เพื่อเปรียบเทียบการลดขนาดแผลของผู้ป่วยแผลเรื้อรัง ที่ทำแผลด้วย Sucrose syrup เปรียบเทียบกับการใช้ NSS

รูปแบบศึกษา สถานที่และผู้ป่วย: ศึกษาแบบ randomized design ที่กลุ่มงานศัลยกรรม โรงพยาบาลพิจิตร ในผู้ป่วยที่มีแผลเรื้อรังขนาดใหญ่มากกว่า 25 cm3

วิธีการวัดผล:จัดผู้ป่วยที่เข้าเกณฑ์ให้ได้รับการรักษาแบบสุ่ม กลุ่มศึกษาได้รับการทำแผลด้วย Sucrose syrup ที่เตรียมโดยแผนกเภสัชกรรมของโรงพยาบาล ตรวจสอบความปลอดภัยด้วยการส่งเพาะเชื้อตามมาตรฐาน หลังการทำความสะอาดแผล ใช้ผ้า gauze ชุบ Sucrose syrup บิดให้หมาด pack ถึงก้นแผล แล้วปิดด้วย gauze ส่วนกลุ่มเปรียบเทียบ ทำแผลด้วยวิธีเดียวกัน แต่ pack ด้วย gauze ชุบ NSS ทั้งสองกลุ่ม ทำแผลวันละ 2 ครั้ง วัดขนาดแผลเริ่มแรก และทุก 7 วัน เป็นเวลา 3 สัปดาห์ คำนวณปริมาตรแผลตามความกว้างคูณยาวคูณลึก บันทึกลักษณะแผล เช่น exudate สภาพรอบแผล และ wound bed วิเคราะห์เปรียบเทียบกลุ่มด้วย exact probability test, t-test, rank sum test และทดสอบความแตกต่างของการลดลงของปริมาตรแผลด้วยสถิติ multi-level regression สำหรับข้อมูลที่มีการกระจายแบบปัวซ็อง

ผล: เมื่อปรับความแตกต่างของขนาดแผลเริ่มต้นแล้วการทำแผลด้วย Sucrose syrup ทำให้ปริมาตรของแผลลดลงเร็วกว่าการทำแผลด้วย NSS (p<0.001) นอกจากนั้นยังพบว่าลักษณะของแผลในกลุ่มที่ทำแผลด้วย Sucrose syrup ดีกว่ากลุ่มที่ทำแผลด้วย NSS

 


ข้อยุติและการนำไปใช้: ในผู้ป่วยที่มีแผลเรื้อรัง ผู้ให้การรักษาแผลอาจพิจารณาใช้ Sucrose syrup pack แผลแทน NSS เนื่องจากในการศึกษานี้พบว่าช่วยทำให้แผลมีขนาดเล็กลงเร็วกว่า และลดจำนวนของ exudate สภาพรอบแผล และ wound bed ดีขึ้นวิธีการทำแผลด้วย Sucrose syrup อาจนำไปประยุกต์ใช้ในการทำแผลนอกโรงพยาบาลได้ด้วย

 

คำสำคัญ:Chronic wound, Sucrose syrup, NSS, Exudate, Wound edge, Wound bed